The Failed Promises and Flawed Science of Genetic Engineering

Engels - Nederlands.
The Failed Promises and Flawed Science of Genetic Engineering
(A Special Interview with Dr. Don Huber)
By Dr. Joseph Mercola
JM: Dr. Joseph Mercola
DH: Dr. Don Huber
Dr. Don Huber, is an award-winning, internationally recognized scientist and professor emeritus of plant pathology at Purdue University for 50 years – five decades.
His agriculture research is focused on the epidemiology and control of soil-borne plant pathogens, with specific emphasis on microbial ecology, cultural and biological controls,
and the physiology of host-parasite relationships.
He’s really one of the best scientists we have in the GMO movement for documenting the dangers of GMO. That’s a big part of what we’re going to focus on today. So, welcome and thank you for joining us. We really appreciate you coming down to
Chicago to enlighten us further about some of the dangers that we’re dealing with GMOs.
DH: Dr. Mercola, I’m honored to be here. I appreciate this opportunity to share a little bit of my research and the research of many other scientists who are expressing concern, recognizing that we’ve missed the boat in much of this discussion and much of the process, because it’s a food and health safety issue that we’re really dealing with here.
JM: Now, you’re really an outspoken critic of GMOs. From your perspective as really an expert scientist, what would you say are the top three things that you believe the average person needs to be aware about when it comes to GMOs?
DH: They need to recognize what we don’t know perhaps as much as anything else.There are zero peer-reviewed scientific papers establishing the safety of the GMO crops or of the products that they’re engineered to accept or produce.
JM: That is a pretty profound statement because if you listen to their arguments, they would tell you the exact opposite. So, why are they claiming that they’ve got this mountain of evidence supporting the safety?
DH: There are none. A group of us met with top USDA administrators. They assured us that they based all their decisions on peer-reviewed science. When we asked them if they would share any of that, they have been unable to produce any. Now, there are many papers, both clinical papers as well as peer-reviewed scientific papers, on the safety of GMO crops, the secondary effects of them, and the products
that they’re engineered to accept that showed just the opposite. We have some recent ones that are extremely effective in documenting what many of those health effects are.
I know of none on the other side that will establish that there’s a safety factor to either the genetically engineered proteins (those foreign proteins that they’re producing) or the chemicals that we’re consuming in ever larger quantities as a result of the genetic engineering process.
JM: Okay, the first one is that there is no science to support their statement.
DH: That’s right.
JM: What are the other two?
DH: The other two would be what’s happening to us health-wise. If you look at the epidemiological patterns, we have a perfect fit for over 30 human diseases in addition to the animal and plant diseases increasing that have an epidemiological pattern that’s identical to our increased usage of glyphosate and the increased prevalence of genetically engineered proteins in our food.
JM: Okay. And then what would the third be?
DH: The third one would be the sustainability of our agricultural program, of our basic necessities in life: a supply of a healthy and a nutritious food. They need to be aware of the reduced nutrient content, lower nutrient density, as well as the environmental impacts, which we see with the extreme exposure to these new pesticides or new   proteins, that are impacting all of our support system for agriculture.
JM: Yeah, it would seem to me that sort of a subset or an extension of that is the environmental impact. Glyphosate or this genetic modification technology is allowing the continuation of current agricultural processes that are devastating the climate of the planet. Because we have this increase in CO2 content, some people believe that the
burning of fossil fuels is responsible for it, but it’s actually conventional agricultural practices that are causing that. One of the reasons it’s allowed to persist would be the use of these genetic engineering technologies.
Would you have any comment on that?
DH: Well, an even greater impact is the fact  that you can’t talk about genetic engineering   without talking about the chemicals that    they’re engineered to tolerate. And 85 percent of all our genetically engineered plants are herbicide-tolerant.
They’re engineered to tolerate high levels of  glyphosate especially, but other herbicides also.
Now, as we see new products coming online, those products… Especially glyphosate,
it’s not just an herbicide. It was first patented as a mineral chelator. It immobilizes nutrients, so they’re not physiologically available for all of those health functions that we rely on. It’s patented as a very effective antibiotic for a large number of organisms,
especially for our intestinal microorganisms, our gut bacteria.

JM: So, the companies that manufacture this actually have a patent that identifies its use as an antibiotic?
DH: Right. Monsanto has patents. There are several other patents on glyphosate and glyphosate-related products as potent antibiotics. The problem is that they’re potent antibiotics for the good guys both in the soil as well as in our intestines or the intestines of our animals.
As a consequence of that, when you take out Lactobacillus, Bifidobacterium, Enterococcus faecalis, and those organisms…

Those are what keep us healthy either by providing accessibility to the minerals in our food or producing many of the vitamins that we need for our life. But they’re also the natural biological controls to keep Clostridium, Salmonella, and E.coli from developing in our system.

You take the good guys out, and then you have the bad guys that fill that void, because there aren’t any voids in nature.
We have all of these gut-related problems, whether it’s autism, leaky gut, C. difficile diarrhea, gluten intolerance, or any of the other problems.

All of these factors or all of these diseases are an expression of disrupting that intestinal microflora that keep us healthy.
JM: Now, from my perspective, the actual gene or insertion of that that provides the resistance to glyphosate, it’s not as concerning to consume that. But what is concerning is that any plant that has that, which is being raised commercially, is going to be doused with this glyphosate. To me, that’s a more serious concern for human health. Not addressing the Bt toxin, which is a whole separate issue.. How much of this glyphosate are they using? How many hundreds of millions of tons a
year is being sprayed on crops?

DH: Well, if we look at it just from the antibiotic effect, we worry about the 29 million pounds of antibiotics: streptomycin, tetracycline, and penicillin.
JM: Sure. And most of those are in agriculture – not in agriculture, but used for the raising of animals.
DH: Right. Those are all targeting serious pathogens. We don’t say anything about the 880 million pounds of glyphosate as an antibiotic that’s indiscriminately used throughout the environment. You have it on roadways, right-of-ways, concrete driveway, or in your garden as well as in crop production. We have about a five-fold increase in glyphosate
usage on many of our GMO crops. With the Roundup Ready-resistant weeds, we see that rate going up exponentially.
The other thing that we see is we’re using it now as a ripening agent even for non-GMO crops. They’ll go right out just before harvest time. Or if they have to ripen off a crop early, they spray that crop with glyphosate. Glyphosate is a strong antibiotic. It’s a strong mineral chelator. You may have the mineral layer, but if it’s chelated with glyphosate, it’s not going to be available physiologically for you to use, so you’re just eating another piece of gravel.

You have all of this glyphosate. It’s a systemic chemical in the plant. The problem is that it’s systemic and moves at that stage in plant growth right to the grain, so that our consumption continuously increases.

The EPA is repeatedly approached by the companies that say that we have to increase the amount of glyphosate that we can have in our food, so we can have a safe product – not based on science but based on how much chemical is actually in our food. May 1, they just doubled the amount of glyphosate that can be in our food. In soybean oil, you can have 40 parts per million. Dr. Monika Kruger’s research at the Leipzig University shows that a tenth of a part per million is all that it takes to kill your Lactobacillus, Bifidobacterium, and Enterococcus faecalis.
JM: So, 4,000 times the legal limit?
DH: Well, not the legal limit…
JM: The accepted limit.
DH: But the health limit.
JM: The health limit.

DH: The documented toxicity to these beneficial microorganisms, which we rely on for a happy life

JM: Yes. That’s just surprising. I guess it isn’t just surprising; it’s sad. It’s beyond sad that we’re having this decimation. Because there’s an increasing appreciation even among conventional physicians about the importance of the microflora of our gut and, of
course, of the soil, but they aren’t connecting the dots…
DH: That’s right.                                             
JM: With this glyphosate toxicity and how it impacts our microbioom. I’m wondering if you
believe it’s ever appropriate for the coexistence of GMOs and natural organic seeds and plants. Is there ever any indication of that? As a scientist, can you provide any justification for their use?

DH: Our knowledge of what we’re doing in the genetic engineering process is so limited.
We’re really at a very early stage in having any understanding of what we do in that
whole process. We do know that it’s more like a virus infection than it is a breeding program. In other words, you’re throwing genes in, but you’re not moving all of the regulatory and control mechanisms with those genes so that they’re going to function at a time when the plant needs it or under conditions when it needs it. It’s a flawed science
to think that you have one gene or one little group of genes and it’s going to do this particular function and not the other things.

JM: But that is not the perception that the average person has or the perception that industry wants people to believe. They want you to believe it’s this absolute precise approach, it’s perfectly replicated, and there are no dangers or concerns.          
DH: This is one of the things that we learned with the sequencing of the human genome: there aren’t enough genes to do all of the things that we know are done. A gene functions in relation to the environment and its relationship to other genes or other genetic components in that code. When you disrupt that and the integrity of the genetic
code, you have mutations and you have many epigenetic effects that we’ve never looked at.

We know they occur because for every one of those successful expressions that you get from genetic engineering, you have over a million other things that take place that are negative. We also have potentially negative things with the one that succeeded in expressing a particular protein that you want for genetic engineering. But nobody even looks for all of those other epigenetic effects that occur.
One of the things that we do know, since we don’t have the regulatory genes that would normally be part of those components from a regular breeding program, is that these genes that are being inserted are extremely promiscuous. They’re not stable. They may stay in and they may be transferred through a regular breeding program after they’re introduced. But we know that they can be transferred to soil microorganisms when the stubble or the grain is digested and decomposed in the soil or in our gut.

Our own soil microflora can pick up those same genes then and we can start producing those foreign proteins. Those are extremely allergenic. They’re also much more resistant to degradation. You have the gene flow in pollen, gene flow in the soil through he microorganisms, and then the possibility of genetically engineering plants that are grown on that soil years later. We’ve seen this with the StarLink genes. Those genes
produced a very toxic protein to humans.
That was a pharmaceutical process.

JM: And this was in corn?
DH: This was in corn 10 years ago. 
We pulled them off the market because we realized that it had escaped. It has gotten out of the confines. We know how to get these genes in; we don’t know how to remove them.
JM: That’s the danger. Once you get the genie out of the bottle, you can’t put it back in.
DH: No, we don’t know how to put it back. Once those genes are there… We have soils now that grew StarLink, one of the five StarLink hybrids, 10 years ago, that several countries won’t accept any of our corn grown on that soil because it can be contaminated with the StarLink gene, which produces this very serious toxin for human.

I don’t see any opportunity for coexistence with the current technology that we have because of that promiscuous nature of the genes.
If you have a gene that is pollen spread like you have with Roundup Ready alfalfa, it’s just a matter of time before those bees or the wind is going to transfer that particular pollen to every alfalfa crop that you’re going to grow.
There’s a high enough probability that you’re going to see that genetic component in it.
We know that they’re allergenic. There are a number of other factors that make us very concerned about the presence in the spread of those genes.
Both the loss of biodiversity as well as the health and safety factors, which we are now finding, are a definite concern – not just from cancer but kidney, liver failure, and then the allergenic capacity that we have throughout – if our own microflora picks up that genetic capability.
JM: Is it our own microflora, or is it actually human cells that are able to transfer those
genes into our own genetics? Has that been documented?
DH: It can be both. Especially with generation two genetic engineering, the gene silencing, that section of the nucleic acid can actually be picked up by our own genetics or attached to our own genetics and then start shutting down our own physiology in that

JM: This is not well-known.

DH: No, but it’s well-documented in the scientific literature.

JM: Geez, that alone is enough cause for concern. Now, I just want to take a slight detour because you had mentioned the bees, and one of the emerging concerns is colony collapse disorder.
There are a number of theories as to why that’s happening.
But I don’t really believe I’ve read or heard anything about the possibility of glyphosate being a variable on that equation. I’m wondering if you can expand on that.
DH: Well, there are three characteristics that we find with colony collapse: (1) the bees are mineral-deficient, especially for the micronutrients.
(2) Another one is that there’s plenty of food present but they’re not able to utilize it or to digest it.
(3) The other is that they’re devoid of the Lactobacillus and the Bifidobacterium, which are components of their digestive system.

JM: These are all established?
DH: Those are all established characteristics of colony collapse disorder. Now, the bees also become disoriented, so you have an endocrine hormone disruption. There are probably many factors that add into this. Certainly, the neonicotinoid insecticides, which are endocrine hormone disruptors, have been demonstrated to make a bee disoriented,so it can’t find its way back to the hive. Glyphosate also is a very strong endocrine hormone disruptor. It does the same thing. In addition to that…
JM: How does it work as a hormone disruptor?
DH: It’s toxic to that. It’s probably working, again, through its chelation of the micronutrients.
JM: Okay, so it’s a metal chelator. 
DH: Because all of those enzymes, all of those systems, require metal ions as cofactors for enzyme function.
JM: Okay, it’s one of the consequences of its primary function.
DH: Right.
JM: Okay.
DH: You have a less functional system to start with.
JM: Which is a concern, too
I mean, you just mentioned previously, if this actually gets integrated into our own DNA,
we can have the same type of problem. The bees might be the canary in the coal mine
for us.
DH: Correct. Well, the other canary in the coal mine are the frogs and amphibians.
They’re disappearing throughout the world just like the bees are. They rely on that synergy between the microorganisms and their digestive system also.
Glyphosate impacts the bees in all three of those ways. It’s extremely toxic to the Lactobacillus and Bifidobacteria, which they have to have to digest honey and bee bread. Without those, there’s plenty of honey in the hive but they aren’t able to utilize it and digest it. They’re starved when they go out to find more honey or pollen.
Then with the endocrine hormone disruption, they also have a hard time getting back to the hive. When they get to that flower, the flower is also deprived of those micronutrients that it would normally have because you have a lower nutrient density,because of the chelating and physiological effects of glyphosate on the plant.
It’s one of the contributing factors, I believe, that answers… It’s the only one that answers three of the conditions that we see with colony collapse. There are probably many other factors.
Certainly, the neonicotinoid insecticides, which are endocrine
hormone disruptors, are involved also.
There is a study with glyphosate in the drinking water at levels that we find common in our water system in the United States, in fact at levels that you would even find in the air during glyphosate application or agricultural areas, showing a 30 percent mortality in the bees – just from the glyphosate in the drinking water
Those were levels that are comparable to what we’re consuming either as we breathe or as we drink water, let alone what we’re taking and consuming in our food products.
JM: We have challenges coming to us on all ends. It’s certainly hitting the bees.
JM: If the bees are decimated, then it’s going to be difficult to have many agricultural products that we’re used to because they’re primary pollinators. But then we also have the direct toxicity from what’s taking the bees, the reptiles, and the amphibians out. If someone wasn’t concerned about this prior to watching this interview, I would imagine,
hopefully, they would be concerned now. 
So what proactive steps can individual person can take to help fight the spread of GMOs.

DH: Well, again, the issue isn’t just the right to know; the issue is the health and safety.
We have a foreign protein…
JM: Can I just stop you there for a moment? I believe that. I totally agree with that. But the reason why we take this approach is that for the average person who’s not aware of this, this could be more acceptable, more palatable, and is an easier argument to win
than the scientific one. We don’t have the science like you do.

DH: Well, you have to know that it’s there in order to make a choice.
JM: Right.
DH: Right now we don’t have a choice because those products are in so much of our food. You have to know that it’s there if you’re going to have any option to make it change. A consumer needs to be very concerned. They need to be active in the labeling aspects to say, “Well, okay, if you want to choose to consume those products, that should be your right. But if I don’t want to consume them, because I know there’s a health and safety factor involved…
My children showed that. When I took them off of the commercial products that were on the grocery store shelf and I searched for those materials that have a lower quantity or that
are free, my kids behaved better.
That’s a common statement, a common observation.
You don’t have to have science to show the difference between consumption of the genetic engineered and the organic or the non-engineered. That’s a given.
They need to be active in the labeling aspects. They also need to be active in the requirement for safety studies. These haven’t been done. When we had the term “substantially equivalent,” it gave all the chemical companies essentially just a waiver on doing any of the safety tests.
JM: This is what the FDA did in the early ‘90s when they were originally given the opportunity to provide approval from GMOs.
DH: Yeah. The only thing that they’ve ever tested for is acute toxicity. Well, we know that glyphosate, for instance, isn’t an acute toxin.
It’s used commonly in South America and Asia as a suicide chemical because when you chelate all those minerals, you shut
the system down. But it’s not an acute toxin. It’s like tobacco.
JM: I was going to say the same thing. Sure.
DH: The companies use the same rhetoric to sell GMOs as the tobacco companies used to do. You know what they say, “Well, no one’s died from consuming it, it’s not an acute toxin.” It’s a chronic toxin. That’s been well-established in peer-reviewed scientific articles.
We have more of those coming along all the time. There is no question that it’s a chronic toxin.
As Samsel and Seneff in their last paper from Massachusetts Institute of Technology showed or concluded, glyphosate is probably the most toxic chronic toxin we have in our environment or have ever had. It’s just that you don’t get killed or die today with it;
You have to suffer through a process of gluten intolerance, leaky gut, Crohn’s, Alzheimer’s, autism, or all of those factors that   are related to the health of our gut, which we’re seeing now on an epidemic scale in our society.
JM: Yes, that’s an important paper that Dr. Seneff published. We’ve interviewed her twice. But I’m wondering if you could just highlight, from your perspective, some of the important points of that paper or that research, which she just published.

DH: Well, the thing that Samsel and Seneff did was take the biochemistry that we know are associated with all of these diseases that we’re seeing now. They referred to them as the “modern diseases.” But these are the diseases that we see increasing almost in exponential rate in our society. They took the biochemistry, which is well-documented for all of those diseases, and then connected the dots showing that the glyphosate is
the key reason why we’re seeing this exponential growth or the epidemic of all of these diseases.
If you look at the curves, those curves are already cast in stone from a medical standpoint because our medical records are always six to 10 years or 12 years behind in projecting the epidemiological data. But it’s very important that they connected the
biochemistry with the action of the glyphosate to give us that full understanding of why these things are happening rather than just saying, “We don’t understand why they’re happening, but we recognize that they are.”

JM: Now, obviously, the use of glyphosate has increased exponentially since the introduction of genetically modified foods. But I’m unfamiliar with when it was first introduced as an herbicide.When?

DH: It was first patented as a chelator in 1964 by Stauffer Chemical Co. It was patented by Monsanto and introduced as an herbicide in 1974. 
And then in 1996, we had the genetically engineered crops to tolerate glyphosate, the Roundup Ready crops.

Our usage has gone at a steady rate up to 1996. It’s been a very steep increase since that because you can put it on multiple times
without damaging your crop.
You don’t have to worry about all those early spring decisions.
You can take care of all your other problems and then you put it on whenever you want. If you got a stray weed, you go out
again. It’s supposed to be a very safe product.
With resistant weeds, people think that it’s the glyphosate that’s killing the weed. It’s well-documented that it’s not. Glyphosate makes the plant susceptible to disease. As a consequence of that, many of these soil-borne disease organisms were able to colonize. They do the killing.
The glyphosate only suppresses the growth of the plant, which makes it susceptible to those organisms. With resistant weeds, those weeds are resistant to the pathogens.
They’re healthier weeds as a result of selecting for them with the high glyphosate usage that we’ve been doing. They put on more of the glyphosate. Sometimes they’ll get better weed control at higher rates, but it’s because they’re killing more of the organisms in the
soil that would normally control those disease organisms, and they’re increasing the virulence or the ability of those organisms in the soil rather than to attack the plant.

JM: I always thought some of the resistance of the superweeds were related to the transfer of the resistance to the glyphosate directly to the genetics of the weeds.
DH: . Jessica Schaffer, in her Ph.D. thesis at
Purdue University a year and a half ago, documented very well that you can destroy the herbicidal activity of glyphosate by just using a fungicide, because you protect the plant from those soil-borne pathogens.
DH: She also documented that the resistance to glyphosate isn’t to the chemical, again, but you have a resistance to the pathogen that would normally do the killing.

JM: That’s an important distinction. Now, you have other peers at Purdue University and not all of them agree with you. Is that correct?
DH: Right.
JM: Is thee a reason why some of them are actually taking Monsanto’s side on the safety of glyphosate and its effects on the environment.

DH: Most of it is they’re not informed of the health and safety issues. We tend to get tunnel vision and focus on those particular aspects of our own research. Their program is weed control. They tend to get focused in those areas and are just not informed as far as the overall impact of glyphosate in these genetically engineered materials on the ecology and the health and safety factors that are involved. They bought the rhetoric
from the companies.

I don’t think there’s any question, but some of them also have a conflict of interest either from the religion of genetic engineering, thinking that it’s going to solve all the problems or simplify the tasks that they have to address (weed control) or the fact that you can’t be against something that’s new. You have to support technology.
I’m not against new things and technology, but we also have to recognize that there are always side effects. If you don’t recognize the side effects in technology and address those, it’s a losing proposition for everybody. We gain in science only as we recognize that we have to address the system as a whole rather than just to have that tunnel vision for our particular objective.

JM: So, you’ve been doing this for a long time, about 50 years or so. I’m wondering if you could, for those who haven’t seen or read about you before, provide us a little bit about your background and maybe give us an update on what happened with your letter to the secretary of the USDA, Tom Vilsack. What’s the status of that?

DH: Well, I became aware of the interactions of glyphosate from an environmental standpoint when I was seeing an increase in certain plant diseases, which I thought I knew a lot about. It just didn’t fit The plant disease root and crown rot of wheat we call take-all, for instance (because it’s a very serious disease), was increased every time wheat followed an application of glyphosate on a previous crop
Or in those days, back in the mid ‘70s, when we would use it as weed control, as a burn-down herbicide, take all was more severe That was also recognized by David Hornby at Rothamsted in England and a number of other people and scientists.
JM: Well before the introduction of GMOs?
DH: Yes. We recognized that there was something going on that was different from what we had observed with any of the other knowledge on this. Searching for that reason, I found that it was because of the toxicity of glyphosate to some of these soil microorganisms that we’re dependent on to make manganese and other nutrients available for plant update. That then led to a series of studies.
I have 20 years of my research all on how do we offset this effect.
We know that all herbicides are chelators, mineral chelators. That’s how they compromise the plant’s physiology: they tie up a particular nutrient and shut down a physiologic pathway.
This wasn’t new from that standpoint.
But the thing that was different was its biocidal effect. It’s not only a chelator, but it’s also a strong antibiotic to these beneficial organisms.
How do you compensate for that? How do you restore
biological activities?

Much of my research, which was focused on the glyphosate, was focused on the biology and restoration of those mineral nutrients. I did a lot on fertility, full-year fertility,to avoid the soil aspects and the mobilization.
But on recovering that nutrient density ,which plant needed if it was going to be able to function and do the photosynthesis to store that sun’s energy as sugar), especially then looking at the micronutrients, that’s a
problem for the seed production for the next year’s crop. If it doesn’t have those micronutrients, it’s going to be a pretty weak, spindly, and disease-susceptible plant. (want het is een zeer ernstige ziekte), nam elke keer toe als tarwe volgde op een vorige oogst waarbij glyphosate werd gebruikt.

  I saw all of that coming together with about 20 years’ research.
I served on the National Plant Disease Recovery Program. I was chairman at that time and also for the USDA. I’ve also served for 40 years on the various names for our threat pathogens committee and recognized what the potential was with Roundup Ready alfalfa. And then we were seeing the infertility program, which the American Stock Growers’ Association testified before Congress, was threatening the animal industry.
I saw all of that tied together with the genetically engineered crops and the application of glyphosate. I felt an obligation to alert the secretary and to ask for his help in getting the research done before we further jeopardize not only our fourth most important crop,but also our entire animal production because of the presence and prevalence of this
new entity or the abortogenic entity, which we find in high concentration in our genetically engineered or high-glyphosate intense growth conditions, that brings about either infertility, pseudo-pregnancy, or miscarriage for cattle, horses, sheep, pigs, poultry, and humans.

We find it in all that it’s a very serious problem  At the same time, we see it as a potential cause for some of the extended symptoms of the plant diseases: the Goss’s wilt, sudden death syndrome, and fusarium – diseases that are also in an epidemic mode right now.

In looking at those, I felt an obligation to not only address and alert the secretary, but also to ask that we do the research before we compromise this fourth most important economic crop. It’s by far the most important forage crop that we have for our animals.

The evidence was clear enough that there’s a correlation. There’s a tie here.
Before we jump off the cliff, let’s make sure we have our ducks in order and don’t get into a situation like we did with Goss’s wilt on corn that used to be limited to three or four counties in Nebraska and Iowa but now is throughout North America and in the world – anywhere we send those contaminated seeds that are grown in the Midwest.
A group of us met with the top administrators. I’ve never met with the secretary personally. But we did have the privilege of meeting and sharing our concerns and a 130 or so peer-reviewed scientific articles to support that with top administrators in USDA and also some of the other agencies.
They assured us that if we could do the work, they would be willing to look at it. Well, they haven’t looked at any of the other
peer-reviewed science, but we had counted on that as at least some support from the USDA scientists.
The USDA scientists, who have a tremendous amount of knowledge on the impact of glyphosate, have all been muzzled. They’re not permitted to say anything about it.
I got a phone call from one a few weeks ago. He said, “I’ll be retiring fairly soon. I plan on moving off and sharing that stage with you because I have a lot that I want to say. I just can’t say it right now.”

JM: Oh, we’ll invite him here. He can definitely share that wisdom he’s going to…
DH: A great scientist with 20 years of research. You’ll hear that from others. A young scientist could never do this kind of research. We’ve even taken private money to them to support some studies. They were excited about it because they could see the tie. All
of them have essentially been told, “Thou shall not.”

JM: Yes, because of the pernicious influence of the corporate entities. I’m wondering if you could review again one of the shocking revelations in our last interview: the toxicity of glyphosate relative to some of these  other herbicides like DDT   The average person on the street knows how toxic DDT is. But from your perspective as a scientist who specializes in this area, your impression, at least from my memory last time, is that glyphosate is far more toxic than DDT.

DH: There’s a whole list of scientific papers, peer-reviewed papers, that
show and document the toxicity of glyphosate at very low levels. We have to separate acute toxicity from chronic toxicity.
Most of these at very low levels are acute types of toxicity to particular functions like the endocrine hormone system: .5 parts per million is toxic to the endocrine hormone system, or your pituitary, thyroid, and reproductive hormones.
Ten parts per million is cytotoxic to kidney cells; One part per million to liver and so on.
I don’t remember all the exact levels, but .1 to 10 parts per million are toxic to a whole series of human cellular functions or cells directly.
You have to get many times higher than that to get acute toxicity from DDT.
You can show individual aspects there, but not a whole series.
If you look at the chronic aspect, the chronic toxicity, as Samsel and Seneff have done, you see an extremely alarming
array of diseases, conditions, and toxicity that none of the other herbicides or pesticides will approach.

JM: Including DDT.
DH: Including DDT. DDT had a very positive function as far as reducing malaria. It probably saved more lives than any other chemical we have in history because of its ability for that one disease. Now, West Nile and other diseases’ exposure levels, the probability of contracting them would be about 2,000 times less with some of those DDT residues because it’s specific in some of those areas.

With glyphosate, its primary claim to fame is to benefit the bottomline of a commercial enterprise.
I know that, as you have Roundup Ready crops, the only reason for
Roundup Ready crops is that you can apply glyphosate directly to it, so that you sell more glyphosate.
You also have a monopoly on the seed and the patent on the seed.
It’s not to increase yield because it has never increased yield.
It’s not to increase nutrient; it actually reduces nutrient density.
It reduces yield.
In 8,200 trials, paired university trials comparing the parent with the
oxygenic Roundup Ready crop, there was a six percent reduction in yield. In fact, Dr. Charles Benbrook asked the question in one of his papers. He said, “Why would farmers be willing to take a six percent or up to a 12 percent yield reduction to apply this chemical?”
Well, the answer was simple: it simplifies weed control. [It’s a] potent
herbicide. But then you have to look at all of the collateral damage that it’s doing.
We’re producing those crops to provide a nutrient source for our own diets and our animals’ diets. If you’re also introducing and have a high level, thousands of times higher than all of the toxicity studies indicate and then a chronic one that builds up just
like tobacco and smoke does, you’re defeating the whole purpose.

And we’re not going to feed the world with genetic engineering because it goes just the opposite. It increases disease susceptibility of the plant. It reduces yield potential.
There’s never been a genetically engineered plant that increases the intrinsic yield of a plant.
All of that’s done by traditional breeding programs of getting better gene
expression. We’re only expressing 25 or 30 percent of the genetic potential for yield in any of our crops now.
There’s tremendous potential there.
It’s a matter of using that traditional breeding as we’ve done for many years and getting better expression – not throwing in
additional genes to act like a virus and disrupt the integrity of that whole process that’s required for yield and quality. Both of those are very involved processes. .
We can increase all of the nutrient density. In fact, the Brazilians are doing that.
They’ve just released new varieties of soybean with higher vitamin A and corn with higher vitamin A and vitamin C
We can do all of that with traditional breeding.

You don’t need to disrupt the genetic integrity and then have all the collateral damage
JM: You know, it’s interesting that you’re convinced and you’ve got data to support that genetically modified foods actually decrease crop yield. Yet that is exactly the precise opposite of what their propaganda is. If you quiz the average person on the street, who pretty much for the most part accepts that propaganda, they will tell you that the reason they’re in favor of GMOs is it’s going to feed the world. How can they get away with this
massive nonsense?
DH: Well, in court, they were told that it was fraud to claim yield increase, just as the courts have repeatedly ruled that it’s also fraud to claim biodegradability of glyphosate, yet we still see it on their label. Some of those things are propaganda.
DH: But that’s not the scientific facts.
JM: I’ve not read about this, but it would seem that a flaw in the logic of the biotech industry in their design of these crops – the two primary crops, soy and corn – is that that most farmers who raise these crops tend to rotate them every year, but both of those crops are resistant to glyphosate. The following year when they’re rotating the crop, they’ve got these seeds left over from the previous crop that are growing and actually
are perceived as weeds. This presents this conundrum, this challenge, to how to address that. It doesn’t seem to really be a good solution. It seems to be a serious design flaw.
DH: Well, that’s true. Roundup Ready corn in a soybean field is a weed. To address that, the company’s approach is, well, add more resistance to more chemicals.
They want 2,4-D resistance, dicamba resistance, and a number of other pesticide resistance because the objective of genetic engineering, again, is to maintain proprietary control on the seed. In other words, to have a monopoly on seed source.That’s the only reason for hybridization.
It is so that you have to go back to the seed company for your seed.

We can do just as much progress with a self-pollinated program, but you’re not forced to go back to the company for seed. The company then doesn’t get a return for its investment over the year. The approach with these new crops or with having that rogue crop, you might say, or Roundup Ready crop in a soybean field: let’s add more genes for resistance, so that we can add more chemicals to the food that we’re going to eat.
That’s the end product. It does another thing. To start with, I might mention that in the past, when we rotated crops, we also rotated herbicide, so that we didn’t have just one herbicide that may be an antibiotic effect.
We had a number of herbicides that had different effect or would affect different organisms.
Persistence was different. Degradation was different. We would have a healing process that would take place in the environment between those
None of that occurs now.For 35 years, we have hammered one particular group of organisms’ ecological system with the Roundup Ready program, so that we’ve drastically changed the ecology. You see that in soil structure. You see it in our crop diseases. And of course, now we’re seeing it in our animal and human diseases also as a reflection on what’s changed in the soil and in the crop that supports it.
Another reason for my writing that letter to Secretary Vilsack was that when you have all of your crop, 98 percent of our soybeans, with one particular genetic trait, it makes us extremely vulnerable to a biological warfare event or to just normal mutagenic event. We experienced that in 1970 and 1971 with the Northern corn set in corn leaf blight epidemic. In that situation, we had 70 percent of our corn that all had Texas male-sterile gene. That was the only difference; otherwise they were comparable. Now we have 98 or 85 percent of our crops that are all containing the Roundup Ready gene system, which, in addition to having a single gene effect, that single gene is to increase disease susceptibility. If you don’t have increased disease susceptibility for the weed, you don’t have a good herbicide because it’s not a direct killing effect like you would have with a lot of the other herbicides. 2, 4-D targets primary mechanisms. You have that system that is not only making us vulnerable for future problems, which we know occur all the time. In fact, every eight years, we have to have a new variety of wheat for rust control because of mutations. We see it with a fight off with potato late blight pathogen now with the mating sources. We see new strains developing all the time. That’s just part of nature. We can anticipate it. Here, we’ve put all of our eggs in one genetic basket. The difference between 70 and 71 is that we still had 30 percent of our seed companies that didn’t have it in their seed. They were able to come back in a year and maintain our production. Here, we have one or two companies that control all of the seed or the larger share of it and all of them having this single genetic trait that leaves us extremely vulnerable for any kind of modification of our environment. The approach of the company is to exacerbate that, to make it worse. The logical approach  and the approach from history for us: let’s get out of this. . If it took four years or five years for a product to degrade in the soil and be completely gone, you couldn’t apply that pesticide to more than 20 percent of the potential acreage. We apply it to 100 percent of the acreage now. We have a very poor memory.[We’re] extremely vulnerable not just to the deteriorating condition of our soil because we haven’t permitted it to heal in the biology, but also from all of the other collateral damage that we’re seeing all the time that’s growing in intensity. We just haven’t recognized it.
JM: Can you remediate glyphosate applications. Because as this information becomes more widely known, there are going to be a number of enlightened gardeners and hopefully commercial agricultural communities that recognize this and seek to remediate their land. We know that it’s a metal sequestrant.
But I’m wondering if you could recommend a strategy.
I’ve interviewed other enlightened agricultural experts.
Some of their processes are to do this assessment, a soil assessment, which actually measures the mineral of the soil, then add the minerals back and also use soil microbes and compost tea applications.

I’m wondering if the addition of this type of targeted remineralization of the soil with the beneficial microbes, which are actually decimated by the glyphosate indirectly, is sufficient to remediate the soil. If so, about how intense and how long does it take to remediate?
DH: We can compensate for some of the damage mineral-wise. Biologically, that takes longer than it does just to apply a full-year application or something to a plant to address its needs. But glyphosate is a very difficult compound to degrade. It’s an organic phosphite – PO3 rather than PO4 – which makes it more difficult to degrade. That’s why the courts have ruled that you can’t claim biodegradability of it because it’s not generally a predictable entity. There are several groups who have some biological cocktails or cocktail teas that appear to be working quite well. I’ve seen several of those. at the University of Utah had trials in the Midwest. I’ve seen some of those excellent degradations of glyphosate.
When you get the glyphosate degraded, you also find that your old corn stalks, which have been building up for six or seven years, also start to be decomposed.
There’s a group in Texas that has a product that’s looking quite good. There are several others. Certainly, building soil structure is important to support the plant. Without someof these other cocktails, we don’t see accelerated degradation.
Glyphosate’s been building up in some soils for 25 or 30 years.
Its half-life. In a sandy soil – saturated moisture,    a high-biological activity – it may be three or four months.

JM: Oh, that quick

DH: In a good agricultural soil, it may be 20 or 22 years. The problem that we’re running into now more common than in the past with that high-residual glyphosate is that when they put their phosphate fertilizer on or some other practices that they do, they can release all that detoxified glyphosate and then it becomes an active product to damage the plant that’s growing maybe 15 or 20 years after you thought the glyphosate was gone. Glyphosate, again, is a strong chelator. It’s detoxified quite readily in the soil by combining with calcium, magnesium, iron, manganese, copper, zinc, or any of the other positively charged cations – not necessarily degraded. But some of these compost teas are looking extremely good and effective in that process.
JM: Well, that’s encouraging.
DH: Degradation of glyphosate is much by the same mechanism generally as DDT. It’s primarily cool metabolism rather than direct utilization of nutrients especially.
JM: Okay. Now let's decimate another one of biotech’s propagandas, which is that the use of genetically modified crops is going to
dramatically somehow reduce the use of herbicides or pesticides.. We’ve
discussed earlier. I believe you said that they are using nearly one billion pounds of glyphosate …
JM: that is worldwide?
DH: I think that’s worldwide.
JM: It’s 880 million.
DH: It’s 880 million.
JM: So, nearly a billion pounds a year of, from your perspective, one of the most toxic herbicide out there, far more toxic than DDT. That alone… I mean, just with that, how  could they substantiate that claim?
But it gets even worse, because aside from glyphosate resistance, the other one that’s used primarily in corn and others (you’re an expert on this) is the Bt toxin. It ostensibly appears to be a great idea: this is Bt toxin. It’s natural. It’s been around for ages. Why not integrate that into plants?
Well, the difference is that when it’s used in nature, it degrades very rapidly and it’s not consumed by individuals. But when you integrate it into the plant, it’s consumed by individuals. And the kicker: it’s never counted as part of the equation of the use.
So what's the deal here,
DH: Well, it’s just another one of their failed promises. I mean, you can go down that entire list of promises of genetic engineering: yield improvement, greater drought tolerance, and insect resistance, every one of those scientifically has been proven false.

When you look at the pesticide exposure – not the pesticide production, but pesticide exposure – that’s where the health and safety factor comes in. Our exposure to Bt in a natural environment, where you had it in the Bacillus thuringiensis, this little bacterium that was in the soil and that would attack the insect, we never had an exposure to it

JM: Zero.
DH: When you use it in organic agriculture as a natural biological control, you never have any exposure to it unless you’re going to eat that infected insect. My wife certainly isn’t ready to do that. There’s no practical exposure. When you have the plant generating it, it’s producing that extreme toxin in every cell of the plant, concentrating it in those tissues that we’re going to be consuming or that our animals are going to be consuming. Our exposure level is millions of times greater than it would be from a natural product usage.
You just can’t even compare the two aspects because in one case with the genetic engineered plants, you’re putting it on your food. In the other one, you’re putting it on the soil. If it is on the food, you can wash it off. You can remove it. When you cook your food, you kill the bacteria. They contain a very small amount. It takes 200 billion bacteria to make a gram. How many grams of corn are you eating? You look at that difference in the intake level. And then you look at the toxicity of the protein itself that’s producing that, and you’ll just see a compounding or mushrooming type of an effect from a health and safety standpoint.
JM: And  another common confusion, with the two most common applications: the Bt toxin and the glyphosate. The Bt toxin is actually integrated into the cellular structure of the plant when it’s there. There’s no amount of washing and it’s physically impossible to get that out of the plant. If you’re going to eat that, you’re going to get it. But I think there’s some confusion about the glyphosate. Is it a similar process, where it’s actually integrated into the cellular structure? The plant picks it up and
integrates it. You can’t wash it enough times. You cannot wash it off. It’s in there.
DH: Right. We shouldn’t call these “genetically engineered plants”; we should call them “chemical receptors” or “chemical accumulators.” With glyphosate especially, it accumulates in those growth points of the plant. That’s your root tip, shoot tip, and the seed of the plant. We eat the seeds.  eat the young leaves and growing leaves, also the parts that are most succulent. We actually have an accumulation of glyphosate and also of Bt in many of those tissues.
No way to wash it off.
No way to remove it or extract it from those tissues.  That’s why in the studies where they’re measuring glyphosate in neuron, you find extremely high levels of glyphosate well above what you would anticipate even in the plants. We tend to be accumulating some of those toxins or chemical products as they are consumed in our regular dietary intake.
DH: If I were to summarize my feelings, my research, and the research that I see in the peer-reviewed scientific articles, looking at our health factors, to start with, the things that we’re seeing in our soil, plants, homes, and.our barns aren’t normal
You go back 40 years – I have the privilege of doing that – they’re not normal.
A lot of our young scientists think they are. Consequently, they don’t understand and appreciate how we used to grow our plants and produce them in the quality that they used to be.

Our health factors alone are overwhelming our health facilities and our capability of meeting the needs of our people.
I think that future historians may well look back upon our time, write not about how many pounds of pesticides we did or didn’t apply, but about how willing we were to sacrifice our children and future generations all for this experimental process that we call genetic engineering, which is based on failed promises and flawed science, just to benefit the bottomline of a commercial enterprise.

JM: Wow. Well, I can’t thank you enough and express my deepest appreciations for all you’ve done and continue to do in really providing a mountain of evidence to battle the propaganda that the biotech companies are throwing at us and the consumers.

Because you’ve got the credentials, the science, and the studies behind you to back this up, that really it’s going to be a powerful tool that we have to defeat this intrusion on to the health of our soil and our population.

DH: Well, if you look at the epidemiological data, we’ve essentially lost an entire generation health-wise because our medical figures are always delayed.

When you look at those figures that Nancy Swanson has put together, Dr. Swanson, in her study… You look at autism, Alzheimer’s, chronic fatigue, clostridium, leaky gut, and all of those 35 diseases that are all tied to the genetically engineered crops and glyphosate that is applied to them, you see how it’s going up at this rate right now, that’s going to continue. That’s cast in stone for at least 12 years because we’re that far behind in our medical records.

We’ve gone from one to two autistic children per 100, 000 in a  1960 to 1970 period, and then we were up to one in 216 in North America. Two years ago, one in 88. Now we’re at one in 50. The projection is that in seven years, one in two.
Now, that’s a crime. When the CDC comes out and says that this generation has a shorter life expectancy than the previous generation, that’s never happened in history before. You have to ask: Why? What’s changed?

De mislukte beloften en Falende Wetenschap van genetische manipulatie
( A Special Interview met Dr. Don Huber (DH )
Door Dr. Joseph Mercola(JM)
Inleiding :
Dr Don Huber is een bekroonde , internationaal erkend wetenschapper en
professor emeritus van plant pathologie aan de Purdue University voor 50 jaar.
Zijn landbouw onderzoek is gericht op de epidemiologie en bestrijding van bodemgebonden ziekte verwekkers van planten, met specifieke nadruk op microbiële ecologie , culturele en biologische controles , en de fysiologie van de gastheer-parasiet relaties.
Hij is echt een van de beste wetenschappers die we hebben in de GGO (Genetisch Gemanipuleerde Organismen)- beweging voor het documenteren van de gevaren van GGO . Dat is een groot deel van waar we ons op gaan richten vandaag. Dus , welkom en bedankt voor uw komst uit Chicago om ons verder te verlichten over een aantal van de gevaren waar we mee te maken hebben met GGO's .
DH : Dr. Mercola , ik ben vereerd om hier te zijn . Ik waardeer deze gelegenheid om een beetje te delen van mijn onderzoek en dat van vele anderen die bezorgd zijn over de situatie en het besef dat we de boot gemist hebben in veel van deze discussie en een groot deel van het proces , want het is een voeding en gezondheid veiligheidsprobleem waart we echt hier mee te maken hebben..                        
JM: Nu, u bent echt een uitgesproken criticus van GGO's. Vanuit uw perspectief als deskundige wetenschapper , wat de top drie waarvan u gelooft moet  de gemiddelde persoonzich bewust zijn over als het gaat om GGO's ?                                           
DH.Men moet zich realiseren dat we minder weten misschien dan wat we wel weten. Er zijn geen peer-reviewed wetenschappelijke artikelen die de veiligheid van de GGO gewassen en produkten ervan hebben vast gesteld.
JM : Dat is een knap serieuze uitspraak , want als je naar hun argumenten luistert , zou je zeggen precies het tegenovergestelde . Dus , waarom beweren ze dat ze een berg van bewijs hebben ter ondersteuning van de veiligheid ?
DH : Die is er niet. Een groep van ons had een ontmoeting met top USDA  ambtenaren. Ze verzekerden ons dat zij al hun beslissingen baseren op peer-reviewed wetenschap. Toen we hen vroegen of ze dat wilden delen, waren ze niet in staat om dat te doen.                                Nu zijn er veel studies, zowel clinisch als peer reviewed wetenschappelijk over de veiligheid van GGO-gewassen, de secundaire effecten er van en de producten er van  die juist het tegenovergestelde lieten zien. We hebben een aantal recente die zijn zeer helder documenteren wat veel van die effecten op de gezondheid zijn. Ik ken er geen aan de andere kant die kan vaststellen dat er een veiligheids factor is m.b.t. de genetisch gemanipuleerde eiwitten (die vreemde eiwitten die ze produceren) of  de chemische stoffen die we in steeds grotere hoeveelheden consumeren als gevolg van het genetische engineeringproces.
JM: Oke, de eerste is dat er geen wetenschap om hun verklaring te ondersteunen.             
DH: Dat klopt.                                                
JM: Wat zijn de andere twee?                       
DH: De tweede. wat er gebeurt met ons, gezondheid-wijs. Als je kijkt naar de   epidemiologische patronen, we hebben een perfect fit voor meer dan 30 ziekten bij de mens in aanvulling op toename in de dier- en plantenziekten die ook een epidemiologisch patroon te zien geven dat identiek is aan ons toegenomen gebruik van glyfosaat en de toegenomen prevalentie van genetisch gemanipuleerde eiwitten in ons voedsel.                                     
DH:De derde is de duurzaamheid van ons agrarisch programma, van onze basis behoeftes in het leven: voorziening in gezond en een voedzaam eten. Men moet zich bewust zijn van het verminderde gehalte aan nutriënten, lagere dichtheid van voedings stoffen,  zowel als  de milieu effecten die we zien bij de extreme blootstelling aan deze nieuwe pesticiden of nieuwe eiwitten, die van invloed zijn op al onze landbouw systemen..
JM: Ja, het lijkt me dat een uitbreiding daar van een negatief milieu-impact heeft. Glyfosaat of deze genetische modificatie technologie maakt  de huidige agrarische processen mogelijk die verwoestend zijn voor het klimaat van de planeet. Omdat we deze toename van de CO2-gehalte hebben, geloven sommige mensen dat de verbranding van fossiele brandstoffen hier voor verantwoordelijk is,, maar het is eigenlijk conventionele landbouw praktijken die er de oorzaak van zijn. Eén van de redenen dat dit blijft voortduren is het gebruik van deze genetische manipulatie technieken. Wat is uw reactie daar op?      
DH: Nou, een nog grotere impact is het feit dat je niet kunt praten over genetische techniek zonder te praten over de chemische stoffen die er voor ge-engineered zijn te tolereren. En 85 procent van al onze genetisch gemanipuleerde planten zijn herbiciden tolerant. Ze zijn ontworpen om grote hoeveelheden glyfosaat in het bijzonder te toleren, maar ook andere herbiciden. Nou, nu we nieuwe producten zien komen, die producten ... Vooral glyfosaat, dat is niet alleen maar een herbicide. Het werd eerst gepatenteerd als een mineraal chelator. Het immobiliseert voedingsstoffen, zodat ze niet fysiologisch beschikbaar zijn voor al die gezondheid functies die wij nodig hebben . Het werd gepatenteerd als een zeer effectief antibioticum voor een groot aantal organismen, vooral voor onze intestinale micro-organismen, onze darmbacteriën.                                      
JM: Dus, de bedrijven die dit produceren hebben eigenlijk een patent dat identificeert het  gebruik als een antibioticum?
DH: Correct.. Monsanto heeft de patenten. Er zijn verschillende andere octrooien op glyfosaat en -glyfosaat verwante producten als krachtige antibiotica. Het probleem is dat ze sterke antibiotica zijn voor de goed guys zowel in de bodem als in onze darmen of de darmen van onze dieren. Als gevolg daarvan, wanneer je uit Lactobacillus, Bifidobacterium, en al die andere  uit je systeem haalt.. Dat zijn degenen die ons gezond houden   hetzij door beschikbaar maken van de mineralen in ons voedsel of door het produceren van vele van de vitaminen die we nodig hebben voor ons leven. Maar ze zijn ook de natuurlijke biologische controles om Clostridium, Salmonella en E.coli te verhinderen  zich te ontwikkelen in ons systeem.  Je haalt de 'good guys' eruit, en dan heb je de slechteriken die die leegte te vullen, . We hebben al deze darm problemen, of het nu autisme is, lekkende darm, C. difficile diarree, gluten intolerantie of een van de andere problemen. Al deze factoren of al deze ziekten zijn een uiting van het verstoren intestinale microflora die ons gezond te houden.           
JM: Nu, vanuit mijn perspectief, de werkelijke  gen of het inbrengen daar van dat resistentie geeft tegen glyfosaat, is niet zo zorgwekkend om dat te consumeren. Maar wat is zorgwekkend is dat alle planten die dat hebben, die commercieel worden verbouwd,  worden overgoten met dit glyfosaat. Voor mij, dat is een meer serieus probleem  voor de menselijke gezondheid. Het Bt-toxine nog even daar gelaten.,Dat is een geheel andere kwestie.
Ik ben benieuwd of u daar commentaar op kunt geven en het [aspect] hoeveel ze gebruiken. Hoeveel van dit glyfosaat  gebruiken ze? Hoeveel honderden miljoenen tonnen per jaar wordt op gewassen gespoten?                     
DH: Nou, als we alleen kijken naar de antibiotische werking, moeten we ons zorgen maken over de 29 miljoen pond antibiotica: streptomycine, tetracycline en penicilline
JM: Tuurlijk. En de meeste daar van zijn in de landbouw - niet in de landbouw, maar gebruikt voor de de veeteelt.                                       
DH: Correct. Die zijn allemaal gericht op ernstige ziekteverwekkers. Dan hebben we nog niet over ongeveer 880.000.000 pounds glyfosaat als een antibioticum, dat zonder onderscheid wordt gebruikt in heel het milieu. Je hebt het op wegen, voetpaden, betonnen oprit of in de tuin. in de productie van gewassen. We hebben ongeveer een vijfvoudige toename van glyfosaat gebruik op veel van onze GGO-gewassen. Met de Roundup Ready-resistente onkruiden, zien we het gebruik exponentieel omhoog gaan. Wat we nou ook zien is dat we het gebruiken als een rijpings middel zelfs voor niet -GGO- gewassen. Ze spuiten net voor de oogst tijd. Of als ze een gewas vervroegd willen afrijpen vroeg, ze spuiten dat gewas met glyfosaat. Glyfosaat is een sterk antibioticum. Het is een sterk anorganisch chelator. De mineralen mogen aanwezig zijn, maar als het gechelateerd is met glyfosaat,  is het fysiologisch niet  beschikbaar, dus je eet gewoon een of ander stuk grind. Je hebt al dit glyfosaat. Het is een systemische chemische stof in de plant. Het probleem is dat het systemisch is en beweegt in dit stadium van de groei van planten regel recht naar de graan, zodat ons verbruik voortdurend toeneemt.
De EPA wordt herhaaldelijk benaderd door de industrie die zegt dat we de toegestane limiet glyfosaat voedsel moeten verhogen, zodat we een veilig product hebben.  Niet is gebaseerd op de wetenschap, maar op basis van hoeveel chemische stof eigenlijk aanwezig is in ons voedsel. 1 mei werd de toegestane hoeveelheid glyfosaat in ons voedsel  verdubbeld. In sojaolie, mag je nou 40 onderdelen hebben per miljoen. Uit onderzoek van Dr. Monika Kruger's aan de Universiteit van Leipzig blijkt dat een tiende deel per miljoen al voldoende is om je Lactobacillus, Bifidobacterium en Enterococcus faecalis te doden.
JM: Dus, 4.000 keer de wettelijke limiet?
DH: Nou, niet de wettelijke limiet ...
JM: De geaccepteerde limiet.
DH: Maar de limiet voor de gezondheid.
JM: De limiet voor de gezondheid.
DH: De gedocumenteerde toxiciteit voor deze gunstige micro-organismen, waar we op vertrouwen voor een gelukkig leven.
JM: Ja. Dat is gewoon verbazingwekkend. Ik zou denken niet alleen verrassend; het is triest. Het is meer dan triest dat we deze decimering hebben . Want er is zelfs een toenemende appreciatie onder conventionele artsen over het belang van de microflora van onze darm en, van natuurlijk, de bodem, maar ze ''are not connecting the dots'' ...
DH: Dat klopt.
JM: Met deze glyfosaat toxiciteit en hoe het onze microbioom beinvloedt  . Ik ben benieuwd of u gelooft dat het ooit mogelijk is voor de co-existentie van GGO's en natuurlijke biologische zaden en planten. Is daar ooit een indicatie van?  Als wetenschapper, kunt je het gebruik ervanrechtvaardigen ?
DH: Onze  kennis van wat we doen in de genetische manipulatie proces is zo beperkt. We zijn echt in een zeer vroeg stadium in het hebben van enig begrip van wat we doen in dit hele proces. We weten wel dat het meer weg heeft van een virus infectie dan een veredelings programma.
Met andere woorden, je gooit er genen in, maar  de regel en controlemechanismen komen niet mee met die genen, zodat ze gaan functioneren op het moment dat de plant het nodig heeft of onder omstandigheden dat de plant het nodig heeft. Het is een gebrekkige wetenschap, een niet doordachte wetenschap, wanneer je denkt  dat je er een gen of een kleine groep van genen uit kunt lichten en het deze of gene specifieke functie gaat doen en niet de andere dingen
JM: Maar dat is niet de perceptie dat de gemiddelde persoon heeft of de perceptie dat industrie wil dat mensen geloven. Ze willen dat je gelooft dat het een absoluut nauwkeurige aanpak is,  perfect gerepliceerd, en er zijn geen gevaren of zorgen. Misschien kun u daar over wat uitbreiden om mensen te helpen begrijpen waar het hier om gaat.
DH: Dit is een van de dingen die we geleerd hebben met de sequentie van het menselijk genoom: er zijn niet genoeg genen om alles te doen waarvan we weten dat het gedaan wordt. Een gen functioneert in relatie tot het milieu en in relatie met andere genen of andere genetische componenten in die code. Wanneer je dat verstoort alsmede de integriteit van de genetische code, dan heb je mutaties en heb je veel epigenetische effecten waar we nog nooit op gelet hebben.
We weten dat ze zich voordoen, omdat voor elk van die succesvolle uitdrukkingen die je krijgt van genetische manipulatie, heb je meer dan een miljoen andere dingen die gebeuren die negatief zijn. We hebben ook potentieel negatieve dingen met datgene wat er in geslaagd is expressie te geven aan een bepaald eiwit dat je wilt voor genetische manipulatie. Maar niemand zelfs besteedt aan  al die andere epigenetische effecten die optreden. Een van de dingen die we wel weten, aangezien we niet de regulerende genen hebben die onderdeel van de componenten zijn uit een normaal kweekprogramma, dat deze genen die worden ingebracht zeer promiscueus zijn. Ze zijn niet stabiel. Zij verplaatsen zich vrijelijk of kunnen worden overgedragen door middel van een normaal kweekprogramma nadat ze zijn geïntroduceerd. En we weten dat ze kunnen worden overgebracht naar de bodem- microorganismen wanneer de stoppels of het graan wordt verteerd en afgebroken in de bodem of in de ingewanden. Onze eigen soil born microflora kan dezelfde genen oppikken en we kunnen beginnen met het produceren die vreemde eiwitten. Die zijn zeer allergeen. Ze zijn ook veel moeilijker afbreekbaar. Je hebt de gen-flow in stuifmeel, gen flow in de bodem door middel van de micro-organismen, en de mogelijkheid van het genetisch manipuleren van planten geteeld in die grond jaren later. We hebben dit gezien met de StarLink genen. Dit gen produceerde een zeer giftig eiwit voor de mens. Dat was een farmaceutisch proces.
JM: En dit in maïs was?
DH: Dit was in maïs 10 jaar geleden.
We haalden ze van de markt, omdat we beseften dat het ontsnapt was. Weg uit de test plots. We weten hoe deze genen er in te krijgen; we weten niet hoe ze te verwijderen.
JM: Dat is het gevaar. Zodra je de geest uit de fles, kan je hem niet weer terug stoppen.

DH: Nee, we weten niet hoe om het terug te doen. Zodra die genen er zijn ... We hebben grond dat had de StarLink, één van de vijf StarLink hybriden, 10 jaar geleden, waarvan verschillende landen geen maïs accepteren, geteeld op dat die grond, want het kan besmet zijn met het StarLink gen dat dit voor de mens zeer ernstige toxine produceert.
Ik zie geen mogelijkheid voor coëxistentie met de huidige technologie die we hebben
door het promiscue (zwerf) karakter van de genen.
Als je een gen hebt dat zich met stuifmeel  verspreidt als  met Roundup Ready alfalfa, dant is het gewoon een kwestie van tijd voordat die bijen of de wind die bepaalde pollen gaat overdragen en elk alfalfa gewas dat je gaat verbouwen besmetten. Er is een voldoende hoge mate van waarschijnlijkheid  dat je diegenetische component daar in gaat zien.
We weten dat ze allergeen zijn. Er zijn een aantal andere factoren die ons heel
bezorgd maken over de aanwezigheid in de verspreiding van die genen. Zowel het verlies van biodiversiteit als de gezondheid en veiligheidsfactoren, die we nu vinden, zijn beslist zorgwekkend - niet alleen van kanker, maar nier-en lever falen, en dan de allergene
capaciteit door en door - als onze eigen microflora dat genetische vermogen oppakt.

JM: Is het onze eigen microflora, of zijn het in feite menselijke cellen die in staat zijn om die genen over te dragen in onze eigen genetics?  Is dat gedocumenteerd?

DH: Het kan allebei. Vooral bij de tweede generatie genetische manipulatie, het gen
silencing, dat deel van het nucleïnezuur kan daadwerkelijk worden opgepikt door onze eigen genetics of gehecht aan onze eigen genetics en dan beginnen met het afsluiten van onze eigen fysiologie in dat proces

.JM: Dat is niet algemeen bekend.

DH: Nee, maar het is goed gedocumenteerd in de wetenschappelijke literatuur.

JM: Geez, dat alleen is genoeg reden tot bezorgdheid. Nu een kleine
omweg omdat je de bijen had genoemd, en een van de opkomende zorgen is
colony collapse disorder. Er zijn een aantal theorieën over waarom dat gebeurt.
Maar ik geloof niet te hebben gelezen of gehoord  over de mogelijkheid van glyfosaat
als een variabele in dat verhaal. Ik ben benieuwd of u daarover kunt uitbreiden..

DH:Wel, er zijn drie kenmerken die we aantreffen bij colony collapse: (1) de bijen
zijn mineraal-deficiënt, vooral voor de microvoedingsstoffen. (2)  er is genoeg voedsel aanwezig, maar ze zijn niet in staat om het te gebruiken of om het te verteren. (3) en ze zijn verstoken zijn van de Lactobacillus en Bifidobacterium, welke onderdeel zijn van hun spijsverteringsstelsel.

JM: Deze zijn allemaal bevestigd?

DH: Dat zijn alle bevestigde kenmerken van colony collapse disorder. Nu raken de bijen
ook gedesoriënteerd, dus je hebt een endocriene hormoon verstoring. er zijn
waarschijnlijk vele factoren die hier toe bijdragen. Zeker, van de neonicotinoïde insecticiden, wat endocriene hormoon verstoorders zijn, is aangetoond dat zij een bij gedesoriënteerd te maken, dus het kan niet de weg terug naar de korf vinden. Glyfosaat is ook een zeer sterke endocriene hormoon verstoorder. Het doet hetzelfde. Naast voornoemd ..
JM: Hoe werkt het als  hormoonverstoorder?

DH: Het is er giftig voor. Het werkt waarschijnlijk  weer via chelatie van de microvoedingsstoffen.
JM: Oke, dus het is een metaalchelator.
DH: Omdat al deze enzymen, al deze systemen vereisen metaalionen als cofactors voor enzymfunctie.
JM: Oké, het is een van de gevolgen van de primaire functie.
DH: Correct.
DH: Je hebt dus direct al een minder functioneel systeem.

JM: Wat ook een zorgelijk punt is.
Ik bedoel, u vermeldde net al eerder, als dit daadwerkelijk wordt geïntegreerd in ons eigen DNA, kunnen we het zelfde soort probleem hebben. De bijen kunnen de kanarie in de kolenmijn zijn voor ons.
DH: Correct. Nou, de andere kanarie in de kolenmijn zijn de kikkers en amfibieën.
Ze zijn over de hele wereld aan het verdwijnen net als de bijen zijn. Zij baseren zich eveneens op die synergie tussen de micro-organismen en hun spijsverteringsstelsel.
Glyfosaat heeft dus gevolgen voor de bijen in alle drie aspecten. Het is zeer giftig voor de
Lactobacillus en bifidobacteriën. Zonder deze, er is genoeg honing in de korf, maar ze zijn niet in staat om het te gebruiken en verteren. Ze zijn uitgehongerd als ze uit vliegen om meer honing of stuifmeel te vinden. Daarna met de endocriene hormoon verstoring, hebben ze het moeilijk om terug te komen naar de korf. Als ze bij die bloem komen, is de bloem ook verstoken van die micro-voedingsstoffen die het normaal zou hebben omdat je een lagere dichtheid van voedings stoffen, vanwege de chelerende en fysiologische effecten van glyfosaat op de plant.
Het is een van de factoren die bijdragen, geloof ik, die die vraag beantwoordt ... Het is de enige die antwoord geeft op drie van de voorwaarden die we zien met colony collapse. Er zijn waarschijnlijk vele andere factoren. Zeker, de neonicotinoïde insecticiden, die endocriene zijn
hormoonverstoorders, zijn ook betrokken.
Er is een studie met glyfosaat in het drinkwater op limieten die we gebruikelijk vinden in
ons watersysteem in de Verenigde Staten, in feite op een niveau dat je zelfs zou vinden in de lucht tijdens glyfosaat applicatie van agrarische gebieden, met een 30 procent sterfte in de
bijen – enkel van  de glyfosaat in het drinkwater.
Dat waren niveaus die vergelijkbaar zijn met wat we consumeren, hetzij als we inademen of als wij water drinken, lnog daargelaten wat we innemen en consumeren in onze voedingsmiddelen.
JM: We hebben uitdagingen op ons afkomen van alle kanten. Het  voor zeker treft de bijen.
JM: Als de bijen worden gedecimeerd, dan is het zal moeilijk worden om veel agrarische
producten te hebben die we gewend zijn, omdat ze primaire bestuivers zijn. Maar dan hebben we ook de directe toxiciteit van wat  de bijen, de reptielen en de amfibieën uitschakelt. Indien
iemand niet bezorgd was hierover voorafgaand aan het kijken naar dit interview, kan ik me voorstellen, hopelijk, dat ze zich nu ook zorgen gaan maken. Ik vraag me af of u ons zou kunnen helpen aan een aantal proactieve stappen die een individueel persoon kan nemen om te helpen bij de bestrijding van de verspreiding van GGO's.
DH: Nou, nogmaals, het probleem is niet alleen het recht om te weten; gaat het om de gezondheid en veiligheid. We hebben een vreemd eiwit ...
JM: Kan ik u nou even stoppen ? Ik geloof dat. Ik ben het volledig mee eens. Maar de reden waarom deze benadering is dat voor de gemiddelde persoon die hier niet van bewust is
zou dit beter aanvaardbaar, beter verteerbaar zijn en is een eenvoudiger argument te winnen
dan de wetenschappelijke. We hebben niet de wetenschap als jij.
DH: Nou, je moet weten dat het er is om een keuze te maken. JM: Correct
DH: Op dit moment hebben we geen keus, want die producten zitten in zo veel van ons
voedsel. Je moet weten dat het er is als het gaat om een optie om te veranderen. Een consument zou zeer bezorgd moeten zijn. Zij moeten actief zijn in de etikettering en zeggen: "Nou, oke, als je er voor kiest  om deze producten te consumeren, dat is je goed recht. Maar als ik het niet wil consumeren, omdat ik weet dat er een gezondheid en veiligheid factor bij  betrokken is...

Mijn kinderen lieten dat zien. Toen ik  de commerciële producten die op de supermarkt plank waren, verving en zocht naar alternatieven met een lagere hoeveelheid of geen, gedroegen ze zich beter . Dat is een algemene verklaring, een normale observatie.
Je hebt geen wetenschap nodig om het verschil te laten zien tussen de consumptie van
genetische gemanipuleerde en de biologische of de niet-ge-engineered. Dat is een vast staand iets. Men moet actief zijn in de labeling.
Men moet ook actief in het eisen van veiligheids studies.. Deze werden niet gedaan. Toen we de term kregen : "Wezenlijk gelijkwaardig", was dat een vrijbrief voor al de chemische bedrijven. In wezen een ontheffing om  veiligheidstests doen.

JM: Dit is wat de FDA deed in de begin jaren '90 toen ze aanvankelijk de gelegenheid hadden om  goedkeuring te hechten aan de GGO's..
DH: Ja. Het enige dat ze ooit hebben getest is de acute toxiciteit. Nou, we weten
dat glyfosaat bijvoorbeeld geen acute toxine is. Het wordt vaak gebruikt in Zuid Amerika
en Azië als een zelfmoord chemical want als je al die mineralen chelaat , maak je er een eind aan.. Maar het is niet een acute toxine. Het is net als tabak
JM: Ik was van plan om hetzelfde te zeggen. Tuurlijk.
DH: De bedrijven maken gebruik van dezelfde retoriek om GGO's te slijten als de tabak bedrijven gebruikten. Je weet wat ze zeggen: "Wel, niemand is er aan overleden , het is niet een acute toxine. "Het is een chronische toxine. Dat is al goed bevestigd in peer-reviewed wetenschappelijke artikelen. We zien daar steeds meer uitkomen . Er is geen twijfel dat het
een chronische toxine is.
Zoals Samsel en Seneff in hun laatste studie uit Massachusetts Institute of Technology
aantoonden of concludeerden, glyfosaat is waarschijnlijk de meest giftige chronische toxine dat we hebben in onze omgeving of ooit hebben gehad. Maar je gaat er niet accuut aan dood. Je  krijgt te maken met een proces van gluten intolerance, leaky gut, Crohn's, Alzheimer's, autism , of al deze factoren die verband houden met de gezondheid van de darm, die we nu zien op een epidemische schaal in onze samenleving.

JM: Ja, dat is een belangrijk document dat Dr. Seneff publiceerde. We hebben haar twee keer geïnterviewd. Maar ik vraag me af, als u nou gewoon, vanuit uw perspectief  enkele van de belangrijke punten er uit zou kunnen lichten.... van die studie.. of dat onderzoek, dat ze net publiceerden
DH: Nou, wat Samsel en Seneff deden was, ze bekeken de biochemie waarvan we weten dat ze geassocieerd is met al deze ziektes die we nu zien. Ze gaven ze aan als de "moderne ziektes." Maar dit zijn de ziektes die we bijna exponentieel zien toenemen in onze samenleving. Ze namen de biochemie, die goed gedocumenteerd is voor al deze ziektes, en vervolgens 'connected the dots'  en toonden aan dat glyfosaat de belangrijkste reden was waarom we deze exponentiële groei of epidemie zien van van al deze ziektes.
Als je kijkt naar de statistieken, van een medisch perspectief dan ligt de uitkomst al vast
omdat onze medische dossiers altijd zes tot 10 jaar of 12 jaar achter lopen in het projecteren van de epidemiologische gegevens. Maar het is heel belangrijk dat ze de biochemie met de actie van de glyfosaat verbonden, wat ons een volledig begrip gaf van waarom deze dingen  gebeuren in plaats van alleen maar te zeggen: "Wij begrijpen niet waarom ze gebeuren, maar we erkennen dat het zo is.

JM: Nu, het gebruik van glyfosaat is uiteraard,  exponentieel toegenomen sinds introductie van genetisch gemodificeerde levensmiddelen. Maar ik ben niet bekend met wanneer het voor het eerst werd geïntroduceerd als een herbicide. Wanneer?
DH: Het werd eerst gepatenteerd als een chelator in 1964 door Stauffer Chemical Co. Het werd gepatenteerd door Monsanto en als een herbicide geintroduceerd in 1974.  En daarna in 1996, hadden we de genetisch gemanipuleerde gewassen, de Roundup Ready gewassen die glyphosate tolereren. Ons gebruik is vanaf toen tot 1996 sterk toe genomen, want je kunt het meerdere keren gebruiken zonder schade aan het gewas. Je hoeft je geen zorgen te maken over al die vroege voorjaar beslissingen.. Je kunt je tijd besteden aan alle andere zaken en sproeien wanneer je maar wilt. Als je een verdwaald onkruidje ziet, ga je weer.
Het wordt voor gesteld als een zeer veilig product. Met resistente onkruiden, denkt men dat het de glyfosaat dat het onkruid doodt. Het is echter goed gedocumenteerd dat niet zo is. Glyfosaat maakt de plant vatbaar voor ziekten.  Met als gevolg dat veel van deze bodem-pathogene ziektekiemen konden koloniseren. Zij richten de slachting aan.
Het glyfosaat onderdrukt alleen de groei van de plant, die deze gevoeliger maakt voor deze organismen. Met resistente onkruiden, die onkruiden zijn bestand tegen de ziekte verwekkers. Ze zijn gezonder onkruiden als gevolg van selectie  met het steeds hogere glyfosaat gebruik . Soms krijgt men betere onkruidbestrijding met grotere hoeveelheden, maar omdat ze meer van de organismen doden in de bodem die normaal gesproken die ziekte organismen beteugelen, en ze zijn het verhogen de virulentie of het vermogen van deze ziekte organismen in de bodem in plaats van de plant aan te vallen.

JM: Ik dacht altijd dat een deel van de weerstand van de superonkruid gerelateerd was aan de overdracht van de weerstand tegen glyfosaat rechtstreeks richting genetica van het onkruid.

DH: Jessica Schaffer, in haar Ph.D. scriptie op Purdue University, een jaar en een half geleden, documenteerde heel goed  dat je de herbicide werking van glyfosaat kunt  te niet doen gewoon met behulp van een fungicide, omdat je de plant beschermt tegen die bodempathogenen.
DH: Ze heeft ook aangetoond dat de resistentie tegen glyfosaat niet tegen de chemical is,
maar je hebt een weerstand tegen de ziekteverwekker die normaal gesproken zou fataal zou zijn
JM: Dat is een belangrijk onderscheid. Nu hebt u andere collega's aan de Purdue University
en niet allemaal zijn ze het eens. Is dat juist?
DH: Correct
JM: Ik vraag me af of u ons kan  uitleggen waarom sommige van hen zijn daadwerkelijk
de kant van Monsanto kiezen over de veiligheid van glyfosaat en de effecten ervan op het milieu.
DH: Het belangrijkste: niet op de hoogte van de gezondheid en veiligheid problemen. We hebben de neiging tot tunnel visie en focus op die bepaalde aspecten van ons eigen onderzoek. Hun programma is onkruid bestrijding. Ze hebben de neiging om gericht te zijn op die gebieden en zijn gewoon verder weinig op de hoogte van de totale impact van glyfosaat in deze genetisch gemanipuleerde materialen op de ecologie en de gezondheid en veiligheid van factoren die een rol spelen. Ze geloofden de retoriek van de bedrijven. Ik denk dat het buiten kijf is dat een aantal van hen ook een tegenstrijdig belang hebben van zowel de  religieuze overtuiging dat genetische manipulatie alle problemen gaat op  lossen of hun taken  vereenvoudigen (onkruidbestrijding) of het feit dat je niet tegen iets wat nieuw is kunt zijn. Je moet technologie ondersteunen.
Ik ben niet tegen nieuwe dingen en technologie, maar we moeten ook rekening houden met bijwerkingen. Als je die niet ziet in de technologie en daarmee rekening houdt, worden we allemaal de verliezers We winnen in de wetenschap alleen als we erkennen dat we het systeem moeten zien als geheel in plaats van alleen die tunnel visie te hebben voor ons specifieke doel

JM: Zo, u hebt dit al een lange tijd gedaan, ongeveer 50 jaar of zo?Misschien voor degenen die niet eerder over u hebben gehoord of gelezen een beetje  over  achtergrond en misschien ons een update  over wat er gebeurd is met de brief aan de secretaris van de USDA, Tom Vilsack. Wat is de status daar van ?
DH: Nou, werd ik me bewust van de interacties van glyfosaat van uit milieu- standpunt toen ik een toename zag van bepaalde plantenziekten, waarvan ik dacht veel te weten. Iets klopte niet De plantenziekte wortel en kroon rot van tarwe wat we take-all noemen bij voorbeeld
(want het is een zeer ernstige ziekte), nam elke keer toe als tarwe volgde op een vorige oogst waarbij glyphosate werd gebruikt.
Of in die dagen, in de mid 70er jaren toen we het als onkruidbestrijding als burn-down herbicide gebruikten, was het ernstiger Dit werd ook erkend door David Hornby bij Rothamsted in Engeland en een aantal andere mensen en wetenschappers.

JM: Nog vóór de introductie van GGO's?
DH: Ja. We zagen dat er iets gaande was, dat was anders dan wat we hadden waargenomen bij andere kennis hierover. Op zoek naar de oorzaak ontdekte  ik dat het was vanwege de giftigheid van glyfosaat voor een aantal van deze bodem micro-organismen waar we van afhankelijk zijn om mangaan en andere voedingsstoffen beschikbaar te maken  voor opname in de plant. Dat leidde vervolgens tot een reeks studies. Ik heb 20 jaar van mijn onderzoek besteed hoe dit effect te kunnen  compenseren. We weten dat alle herbiciden zijn chelators, minerale chelators. Dat is hoe ze de  fysiologie van de plant verstoren: ze binden een bepaalde voedingsstof en schakelen de fysiologische pathway uit. Dit was niet nieuw vanuit dat standpunt. Maar wat was verschillend  was het biocide effect. Het is niet alleen een chelator, maar het is ook een sterk antibioticum
deze nuttige organismen. Hoe kun je daarvoor compenseren? Hoe herstel je biologische activiteiten? Veel van mijn onderzoek dat was gericht op het glyfosaat, was gericht op de biologie en restauratie van die minerale voedingsstoffen. Ik heb veel gedaan op het gebied van vruchtbaarheid, het jaarrond vruchtbaarheid, om de bodem aspecten en de mobilisatie te voorkomen. Maar over het herstellen van die nutriënt dichtheid (welke plant nodig heeft om te kunnen functioneren en voor de fotosynthese om zonne energie op te slaan als suiker), vooral dan dat micronutriënten gebrek te zien, dat is een probleem voor de zaadproductie voor oogst van het volgende jaar. Als het die micronutriënten niet heeft wordt het  een vrij zwak, spichtig, en ziekte-gevoelige plant. Na ongeveer 20 jaar onderzoek begon ik een idee te krijgen van wat er aan de hand was. Ik was lid van het National Plant Disease Recovery Program. Ik was er toen voorzitter, evenals voor de USDA. Verder voor 40 jaar in de verschillende functies in de commissie  voor bedreiging van pathogenen en zag in wat het potentiële gevaar was met Roundup Ready alfalfa. En daarna zagen we het onvruchtbaarheids programma, waar de American Stock Vereniging Growers 'getuigde voor het Congres, dat de vee industrie bedreigde.. Ik zag dat allemaal samenhangen met de genetisch gemanipuleerde gewassen en de toepassing van glyfosaat. Ik voelde me verplicht om de secretaris te waarschuwen en te vragen om hulp voor het doen van onderzoek voordat we niet alleen ons vierde belangrijkste gewas verder in gevaar brengen, maar ook onze gehele dier productie als gevolg van de aanwezigheid en de prevalentie van deze nieuwe entiteit of de abortogene entiteit, die we in een hoge concentratie in onze genetisch gemanipuleerde of high-glyfosaat intense groeiomstandigheden vinden , waar uit voortvloeien ofwel onvruchtbaarheid, pseudo-zwangerschap of miskraam voor runderen, paarden, schapen, varkens, pluimvee en mensen. Wij vinden het bij mekaar genomen een zeer ernstig probleem Tevens zien wij het als een mogelijke oorzaak van sommige van de uitgebreidere symptomen van de plantenziekten: de Goss's verwelkings ziekte, plotselinge dood syndroom, en fusarium - ziektes die nu ook epidemisch lijken te worden..
Bij het bestuderen hiervan, voelde ik een verplichting om niet alleen  de secretaris te waarschuwen , maar ook om te vragen dat we  onderzoek doen voordat we dit, ons vierde belangrijkste economische gewas in gevaar brengen. Het is veruit het belangrijkste voedergewas voor onze dieren.
Het bewijs was duidelijk genoeg dat er een correlatie was. Er is een link hier.
Voordat we van de klif springen, laten we ervoor zorgen dat we onze eenden op eenden op een.
rij hebben en niet  een situatie krijgen zoals we deden met Goss's wilt in de maïs wat beperkt was tot drie of vier provincies in Nebraska en Iowa, maar nu  heel Noord-Amerika en in de
wereld – overal waar wij die besmette zaden, die worden geteeld in de Midwest, heen sturen
Een groep van ons had een ontmoeting met de top ambtenaren. Ik heb nooit een ontmoeting met de secretaris zelf gehad. Maar we hadden het voorrecht van de vergadering en het delen van onze zorgen en een 130 of zo peer-reviewed wetenschappelijke artikelen als ondersteuning . Ze verzekerden ons dat als wij het werk deden, ze bereid zouden zijn om er naar te kijken. Nou, ze hebben naar geen enkele deze andere peer-reviewed wetenschap gekeken, maar we hadden gerekend op zijn minst op wat steun van de USDA wetenschappers. De USDA wetenschappers, die een enorme hoeveelheid kennis over de impact van glyfosaat hebben, zijn allemaal gemuilkorfd. Het is ze niet toegestaan om er iets over te zeggen. ik kreeg een telefoontje van één van hen een paar weken geleden. Hij zei: "Ik ga vrij snel met pensioen . Ik ben van plan op te stappen en dat podium met u delen  want er is een hoop dat ik wil zeggen. wat op dit moment niet kan. "

JM: Oh, we zullen hem hier uit te nodigen. Hij kan die wijsheid hiert zeker te delen ...
DH: Een groot wetenschapper met 20 jaar onderzoek. Je zult dat ook van anderen horen. Een jonge wetenschapper dit soort onderzoek nooit kunnen doen. We hebben ze zelfs voorzien van privé-geld om sommige studies te ondersteunen. Ze waren er enthousiast over omdat ze de link konden zien. Allemaal hebben ze in wezen t horen gekregen: "Gij zult niet.

JM: Ja, want van de verderfelijke invloed van de corporations. Misschien kunt u nog eens  één van de schokkende onthullingen in onze laatste interview herhalen : de giftigheid van glyfosaat ten opzichte van een aantal van deze andere herbiciden zoals DDT  De gemiddelde persoon op straat weet hoe giftig DDT is. Maar vanuit your perspectief als een wetenschapper die gespecialiseerd is in dit gebied,uw indruk,  althans als ik me goed herinnervan de vorige keer, is dat glyfosaat veel giftiger is dan DDT.

DH: Er is een hele lijst van wetenschappelijke papers, peer-reviewed studies, die laten zien en documenteren de toxiciteit van glyfosaat bij zeer lage niveaus. We moeten acute toxiciteit van chronische toxiciteit scheiden
De meeste van deze zeer geringe zijn acute vormen van toxiciteit voor bepaalde functies zoals het endocriene hormoon systeem: 0,5 delen per miljoen is giftig voor het endocriene hormoon systeem, of je hypofyse, schildklier, en reproductieve hormonen. Tien delen per miljoen is cytotoxisch voor niercellen; Één deel per miljoen voor de lever enz. Ik herinner me niet alle juiste limieten, maar 0.1-10 ppm zijngiftig voor een hele reeks menselijke cellulaire functies of cellen direct. Je moet vele malen hoger dan dat om acute toxiciteit te krijgen van DDT. Je kunt daar
afzonderlijke aspecten tonen , maar niet een hele serie. Als je kijkt naar de chronische aspect, de chronische toxiciteit, zoals Samsel en Seneff hebben gedaan, zie je een extreem alarmerende reeks van ziekten, aandoeningen en toxiciteit dat geen van de andere herbiciden of pesticiden zal benaderen.
JM: Met inbegrip van DDT.
DH: Inclusief DDT. DDT had een zeer positieve functie voor de bestrijding van malaria. Het heeft waarschijnlijk meer levens gered dan andere chemicalien in de geschiedenis vanwege de gerichtheid voor die ene ziekte. Nu, West-Nijl en blootstellingsniveaus voor andere ziektes, de kans op besmetting  is zo ongeveer 2000 maal minder met sommige van deze DDT
resten omdat het specifiek is voor een aantal van die gebieden.
Met glyfosaat, de primaire claim to fame is het voordeel voor de bottomline van een commercieel bedrijf. Ik weet dat, met Roundup Ready gewassen, de enige reden daar voor
is dat je glyfosaat direct kunt toepassen op het gewas, zodat je meer glyfosaat verkoopt
Je hebt ook een monopolie op het zaad en het octrooi op het zaad.
Het is niet om de opbrengst te verhogen omdat de opbrengst nooit is toegenomen. Het is niet om  voedingsstoffen  te verhogen,  er is in feite verminderde nutriëntendichtheid. Het verlaagt de opbrengst. In 8200 onderzoeken, paired universitaire studies vergelijking van de ouder met de oxygenic Roundup Ready gewassen, was er een zes procent reductie in opbrengst.                  In feite, Dr.Charles Benbrook stelde de vraag in een van zijn papieren. Hij zei: "Waarom zouden
boeren bereid zijn tot een 6 procent of tot 12 procent opbrengst reductie met gebruik hiervan?"  het antwoord was simpel: het vereenvoudigt onkruidbestrijding. [Het is een] sterke
herbicide. Maar dan moet je kijken naar alle collaterale schade die het doet.
We produceren die gewassen als  voedingsbron voor onze eigen voeding en dat van onze
dieren. Als je ook aanvoert dat je een hoger niveau hebt, duizenden keren hoger dan alle toxiciteitsstudies  aangeven en vervolgens een chroniciteit hebt die alsmaar opbouwt net als
tabak en rook doet, dan ben je radicaal verkeerd bezig. En we gaan de  wereld niet  voeden met genetische manipulatie, omdat we gewoon het tegenovergestelde bereiken. Het verhoogt ziektegevoeligheid van de plant. Het vermindert de potentiële opbrengst. Er is nog nooit een genetisch gemanipuleerde plant  geweest die de intrinsieke opbrengst van een plant  vergrootte.
Dat wordt allemaal gedaan door de traditionele veredelings programma's om betere gen
expressie krijgen . We krijgen maar 25 of 30% van het genetisch potentieel van de opbrengst in onze gewassen nu. Er is daar een enorm potentieel . Het is een kwestie van het gebruik van de traditionele manier van veredeling zoals we dat vele jaren  hebben gedaan  - niet extra genen er in gooien die optreden als een virus en de integriteit van dat hele proces  verstoren dat vereist is voor opbrengst en kwaliteit. Beide zijn erg betrokken processen.
We kunnen de dichtheid van voedingsstoffen verhogen. In feite de Brazilianen doen dat. ze hebben zojuist nieuwe rassen van soja, met een hogere vitamine A en maïs met een hoger
vit A en vit C. Dat kan allemaal  traditioneel.
Je hoeft niet de genetische integriteit verstoren en dan opgescheept zitten met alle neven-schade..

JM: Weet je, het is interessant dat u er van overtuigd bent en u hebt data ter ondersteuning, dat genetisch gemodificeerde middelen daadwerkelijk de gewas opbrengst doen afnemen . Toch is dat precies het tegenovergestelde van wat hun propaganda is. Als je de gemiddelde persoon op straat vraagt, die zo'n beetje voor het grootste deel die propaganda aanvaardt  , zullen ze je vertellen dat de reden dat ze voor GGO's zijn is dat het de wereld gaat voeden. Waarom geloven ze deze enorme onzin?
DH: Nou, van de rechter kregen ze te horen dat het fraude is opbrengst verhoging beweren, net als de rechtbanken herhaaldelijk hebben geoordeeld dat het is ook fraude om de biologische afbreekbaarheid van glyfosaat beweren, maar het staat er nog steeds op.. Propaganda. Geen wetenschappelijk feit.     
JM: Ik heb het niet gezien, maar het lijkt erop dat er een fout zit in de logica van de biotech
industrie in hun ontwerp van deze gewassen - de twee belangrijkste, soja en maïs -  de meeste boeren die deze gewassen verbouwen hebben de neiging ze elk jaar te roteren, maar deze beide gewassen zijn resistent tegen glyfosaat. Het volgende jaar, als ze gewas roteren,  komen deze zaden (vorige oogst) weer op, nu als onkruid. Da's een probleem , hoe pak je dat aan. Dat lijkt me een ernstige ontwerp fout.  Het lijkt niet echt een goede oplossing zijn. Het lijkt te zijn van een ernstige ontwerp fout.
DH: Nou, dat is waar. Roundup Ready maïs in een soja veld is een onkruid.  Om dat aan te pakken is hun reactie, nou ja, voeg meer weerstand tegen meer chemicaliën. Zij willen nu  2,4-D resistentie, dicamba resistentie, en een aantal andere bestrijdingsmiddelen resistentie
want het doel van genetische manipulatie is, nogmaals, om controle te houden op het zaad. Met andere woorden, een zaad monopolie 
Dat is de enige reden voor hybridisatie. Het is zo dat je om terug te gaan naar het zaadbedrijf voor uw zaad.
We kunnen net zo veel vooruitgang maken met een zelf-bestoven programma, maar je moet niet gedwongen terug naar het bedrijf voor zaad. Het bedrijf verdien daar niet aan..
De aanpak van deze nieuwe gewassen of met het hebben van,enerzijds, dat spontane gewas, zou je kunnen zeggen, of Roundup Ready anderzijds gewassen in een soja veld:
meer herbiciden, en dus in het voedsel dat we gaan eten.
Dat is het eindproduct. En nog wat anders.. Om te beginnen, zou ik willen vermelden, dat er in het verleden, als we gewassen roteerden, roteerden we ook de herbicide, zodat we niet één herbicide die een antibiotisch effect zou kunnen hebben. We hadden een aantal herbiciden die verschillende effecten hadden of verschillende invloed op verschillende organismen. Persistentie was anders. Degradatie was anders. Wij hadden een genezingsproces, dat kon plaats vinden in het milieu tussen die gewassen. Niets van dat alles gebeurt nu.
Voor 35 jaar, hebben we één bepaalde groep organismen in het ecologisch systeem gehamerd met het Roundup Ready-programma, zodat we de ecologie drastisch veranderd hebben.We zien dat in de bodemstructuur. We ziet het in onze gewas ziekten. En natuurlijk, nu gaan we het zien in onze dier-en menselijke ziekten ook als een reflectie op wat er is veranderd in de bodem en in het gewas er op.
Nog een reden voor mijn schrijven van die brief aan secretaris Vilsack was dat wanneer je alle
gewas, 98 procent van de sojabonen, met een bepaalde genetische eigenschaphebt,  maakt dat ons uiterst kwetsbaar voor een biologisch calamiteits evenement of gewoon een normaal mutagene gebeurtenis.
We beleefden dat in 1970 en 1971 met de Noordelijke  maïs bacterievuur epidemie. In die situatie, hadden we 70 procent van onze maïs  allemaal met het zelfde Texas mannelijke steriele gen. Dat was het enige verschil.
Nu hebben we 98 of 85 procent van onze gewassen, allemaal met het Roundup Ready
gen, dat, naast het hebben van een enkel gen effect, ook de ziektegevoeligheid verhoogt.
Als je niet verhoogde ziektegevoeligheid hebt voor onkruid, heb je geen goede herbicide, want het is niet een direct dodende werking zoals bij  veel van de andere herbiciden. 2,4-D richt zich op primaire mechanismen.
We hebben nu een systeem dat niet alleen ons kwetsbaar maakt voor toekomstige problemen, waarvan we weten dat ze de hele tijd gebeuren.  In feite, elke acht jaar, hebben we een nieuwe tarwe soort nodig voor roest controle vanwege mutaties. We zien het met een gevecht met aardappel late bacterievuur pathogeen nu in het pootgoed. We zien ontwikkeling van nieuwe stammen de hele tijd. Dat is slechts onderdeel van de natuur. We kunnen het anticiperen.
Hier hebben we al onze eieren in een genetische mand. Het verschil tussen 70 en 71
is dat toen hadden we nog steeds 30 procent van onze zaad bedrijven die het niet hebben in hun zaad. Ze waren in staat om binnen het jaar terug te komen,en onze productie in stand te houden. Hier hebben we een of twee bedrijven die al het zaad of het grotere aandeel ervan beheren en allemaal met deze enkele genetische eigenschap hetgeen ons uiterst kwetsbaar maakt voor elke vorm van verandering in ons milieu. De aanpak van de industrie is het te verergeren, nog erger te maken. De logische aanpak en de benadering van de geschiedenis voor ons: laten we er mee stoppen. Als het vier jaar of vijf jaar duurde voor een product te worden afgebroken in de bodem en helemaal verdwenen, kon je dat bestrijdingsmiddel niet toepassen in meer dan 20 procent van het potentiële areaal. We gebruiken het nu in 100 procent. We hebben een zeer slecht geheugen.
We zijn uiterst kwetsbaar niet alleen om de verslechterende toestand van onze bodem, omdat we het niet toegestaan hebben de biologie genezen, maar ook van alle daarmee verwante schade die we de hele tijd zien groeiend in intensiteit. We zien het gewoon niet

JM: Kun je glyfosaat toepassingen helen?. want als deze informatie wordt bekendheid, er zullen een aantal zijn verlichte tuinders en hopelijk commerciële agrarische gemeenschappen die
dit herkennen en proberen hun land te saneren. We weten dat het een metalen sequestrant.
Maar ik vraag me af of je een strategie kan aanbevelen.
Ik heb andere verlichte agrarische deskundigen geïnterviewd. Sommige van hun praktijken richten zich op grond onderzoek , eigenlijk om de minerale gesteldheid  van de bodem te meten en dan de mineralen terug in te brengen  en ook gebruik makend van de bodem microben en compost thee toepassingen.
Ik vraag me af of de toevoeging van dit soort gerichte remineralisatie van de bodem met de
gunstige microben, die door de glyfosaat indirect worden gedecimeerd,voldoende  is  om de bodem te saneren. Zo ja, hoe intens en hoe lang duurt het om saneren?

DH: We kunnen voor een deel van de schade mineraal-gewijs compenseren. Biologisch, dat kost langer dan een enkel heel jaar plant gerichte  behoeften voorziening. Maar glyfosaat is een zeer moeilijke verbinding om te degraderen. Het is een organisch fosfiet - PO3 plaats PO4 - waardoor het moeilijker afbreekt. Dat is de reden waarom de rechter heeft geoordeeld dat je geen biologische afbreekbaarheid kunt claimen want het is over het algemeen een weinig voorspelbaar iets.
Er zijn verschillende groepen die een aantal biologische cocktails of een cocktail thee hebben die heel goed lijken te werken. Ik heb een aantal daarvan gezien die uitstekend glyphosaat leken af te breken. Universiteit van Utah had proeven in de Midwest. . Wanneer je de glyfosaat afbreekt, ontdek je ook dat uw oude maïs stengels, van al zo'n  zes of zeven jaar oud, ook beginnen af te breken.
Er is een groep in Texas dat een product dat heel goed lijkt. Er zijn verschillende
anderen. Zeker, bodemstructuur opbouwen is belangrijk om de plant te ondersteunen. zonder sommige van deze cocktails, zien we geent versnelde afbraak. Glyfosaat heeft in sommige
bodems 25 , 30 jaar lang  opgebouwd.
Het half-life, in een zandgrond -vocht verzadigd , een hoge biologische activiteit - misschien drie of vier maanden.
JM: Oh, dat snel.
DH: In een goede landbouwgrond, kan het 20 of 22 jaar zijn. Het probleem is dat we nu zien met die hoge residuele glyfosaat, vaker dan in het verleden, is dat wanneer ze fosfaatkunstmest inzetten, al dat ontgifte glyfosaat weer een actief product wordt. en de schade aan de plant die daar groeit  begint weer opnieuw.Misschien 15 of 20 jaar nadat je dacht dat het glyfosaat was verdwenen. .
Glyfosaat, nogmaals, is een sterke chelator. Het is heel gemakkelijk ontgift in de bodem door
combinatie met calcium, magnesium, ijzer, mangaan, koper, zink, of een van de andere
positief geladen kationen - niet per se afgebroken. Maar sommige van deze compost theeen lijken veel belovend en effectief dat proces van regeneratie
JM: Nou, dat is bemoedigend.
DH: Degradatie van glyfosaat berust eigenlijk in veel gevallen op hetzelfde mechanisme als van DDT. het is voornamelijk koele stofwisseling en geen directe benutting van voedingsstoffen in het bijzonder.
JM: Oke. Nou laten we een andere biotech propaganda aanpakken, namelijk dat het gebruik van genetisch gemodificeerde gewassen dramatisch  het gebruik van herbiciden en pesticiden gaat verminderen.
We weten. Wij hebben het er eerder over gehad. Ik geloof dat je zei dat we bijna een miljard pond glyfosaat gebruiken..
JM: dat de hele wereld?
DH: Ik denk dat dat de hele wereld.
JM: Het is 880 miljoen.
DH: Het is 880 miljoen.
Dus, bijna een miljard pond per jaar, vanuit uw perspectief, een van de meest giftige
herbicide die er zijn, veel giftiger dan DDT. Dat alleen al ... Ik bedoel, alleen met dat, hoe kunnen ze met zo'n claim komen? Maar het wordt nog erger, want bezijden de glyphosaat 
resistentie, de andere die hoofdzakelijk in mais gebruikt wordt is Bt gif. Het lijkt ogenschijnlijk
een goed idee: dit is Bt toxine. Het is natuurlijk. Het bestaat al jaren. Dus, waarom niet integreren  in de planten?
Echter, het verschil is dat wanneer het wordt gebruikt in de natuur, wordt het zeer snel afgebroken en wordt het niet door ons gegeten. Maar als je het in de plant integreert, wordt het wel geconsumeerd door ons. .En hier is de  kicker: het wordt nooit geteld als deel van de consumptie . So wat moeten we daar mee?
DH: Nou, het is gewoon weer een van hun mislukte beloften. Ik bedoel, je kunt  die hele lijst van beloften  van genetische manipulatie nalopen : rendementsverbetering, grotere droogte tolerantie en resistentie tegen insecten, en elk wetenschappelijk is bewezen als onwaar.
Als je kijkt naar de blootstelling aan pesticiden - niet de productie van pesticiden, maar pesticiden blootstelling - dat is waar de gezondheid en de veiligheid factor ter sprake komt Onze blootstelling aan Bt in een. natuurlijke omgeving, waar je het had in de Bacillus thuringiensis, die kleine bacterie in de bodem en die insecten verdelgt, daar hebben we nooit blootstelling aan had.
JM: Zero.
DH: Als je het gebruikt in de biologische landbouw als een natuurlijke biologische bestrijding, heb je er ook nooit blootstelling aan, tenzij je geïnfecteerde insecten gaat eten. Mijn vrouw is zeker niet bereid om dat te doen. Er is geen praktische blootstelling. Maar als de plant het genereert, dan produceert het extreem toxine in elke cel van de plant, geconcentreerd in die weefsels die we gaan  consumeren,  onze dieren consumeren. Onze blootstelling is miljoenen malen groter danvan een natuurlijk  gebruik. Je kan het gewoon niet eens de twee aspecten vergelijken, omdat in één geval met de genetische gemanipuleerde planten, het zit je eten. In de andere, zit het in de grond of biten op de plant en kunt  het af wassen..
Als je  je voedsel kookt dood je de bacteriën . Ze bevatten een zeer kleine hoeveelheid.
je hebt 200 miljard bacteriën nodig om een  gram te maken. Hoeveel gram maïs eet je? Je kijkt naar dat verschil in de inname. En dan moet je kijken naar de toxiciteit van het eiwit zelf dat het produceert,  en je gaat een stapelend  of explosief effect van een gezondheids-en veiligheids standpunt.
JM: En dan is er daar nog een andere veel voorkomende verwarring, met de twee meest voorkomende toepassingen: het Bt-toxine en het glyfosaat. De Bt-toxine is eigenlijk geïntegreerd in de cellulaire structuur van de plant . Wassen heeft geen zin, het is fysiek onmogelijk om dat uit de plant te verwijderen. Als je gaat eten,krijg je het binnen. Maar ik denk dat er wat verwarring is over de glyfosaat. Is het een soortgelijk proces,waar het eigenlijk opgenomen in de celstructuur?De plant pakt het op en integreert het. Je kunt het niet vaak genoeg wassen het. Je kunt het niet afwassen. Het is er.
DH: Correct. We moeten dit eigenlijk niet "genetisch gemanipuleerde planten" noemen; we moeten ze eigenlijk "chemische receptoren" of "chemische accu's." Met glyfosaat vooral, het
accumuleert in de groeipunten van de plant. Dat is de wortel tip, scheut tip, en het zaad van de plant. We eten de zaden. eten de jonge bladeren en groeiende bladeren, ook de onderdelen die het meest sappig zijn. We hebben eigenlijk een accumulatie van glyfosaat en ook Bt In vele van deze weefsels.
Geen manier om het af te wassen. Geen manier om het te verwijderen  uit deze weefsels.. Dat is de reden waarom in de studies waar ze glyfosaat in neuron meten, ze extreem hoge gehaltes aan glyfosaat vinden...ver boven wat je  zou anticiperen zelfs in de planten. We hebben de neiging om sommige van die giftige stoffen of chemische producten te accumuleren  als ze worden geconsumeerd in onze regelmatige  voeding.
DH: Als ik mijn gevoelens, mijn onderzoek, en het onderzoek dat ik zie in peer-reviewed wetenschappelijke artikelen zou moeten samenvatten , kijkend naar onze gezondheids factoren, te beginnen met de dingen die we zien in onze bodem, planten, huizen, en
onze schuren zijn niet normaal. Je gaat terug 40 jaar - heb ik het voorrecht om dat te kunnen - ze zijn niet normaal. Veel van onze jonge wetenschappers denken dat . Bijgevolg begrijpen en waarderen ze niet hoe we onze planten vroeger verbouwden en met de kwaliteit vandien.
Onze gezondheid factoren alleen al overweldigen onze gezondheid faciliteiten en ons vermogen om te voldoen aan de behoeften van onze mensen.Ik denk dat toekomstige historici misschien terugkijken op onze tijd, en niet schrijven over hoe vele kilo pesticiden we wel of niet van gebruikten, maar over de manier waarop we bereid waren om onze kinderen en toekomstige generaties op offeren, allemaal voor dit experimentele proces dat we noemen gentechnologie, gebaseerd is op mislukte beloften en gebrekkige wetenschap, enkel en alleen tot benefit van de bottom line van een commercieel bedrijf .

JM: Wow. Ik kan u niet genoeg bedanken en spreek mijn diepste appreciaties voor alles wat
u hebt gedaan en nog steeds doet in  het verstrekken van een berg van bewijsmateriaal om het gevecht aan te gaan met  de propaganda waar de biotechbedrijven  ons en de consumenten onder bedelven.
Omdat uw de credentials, de wetenschap, en de studies hebt om een en ander kracht bij te zetten, gaat dit een krachtig hulpmiddel worden om deaanslag op onze gezondheid en ons milieu verslaan,.

DH: Nou, als je kijkt naar de epidemiologische gegevens, hebben we in wezen een hele
generatie gezondheid-wijs verloren omdat onze medische gegevens altijd met ettelijke jaren vertraging naar buiten komen.
Als je kijkt naar de cijfers die Nancy Swanson heeft samengesteld, Dr Swanson, in
haar studie ... Je kijkt naar autisme, Alzheimer, chronische vermoeidheid, clostridium, lekkende darm, en al die 35 ziekten die alle verbonden zijn met genetisch gemanipuleerde gewassen en glyfosaat dat er mee verbonden is,  en je ziet  hoe het gaat omhoog in dit tempo nu. Dat gaat zich voort zetten. Dat ligt al vast voor tenminste 12 jaar, omdat we zo ver achter lopen in onze medische dossiers.
We zijn gegaan van 1 naar 2 autistische kinderen per 100, 000 in een 1960-1970 periode, en daarna waren we tot 1 op de 216 in Noord-Amerika. Twee jaar geleden,1 op de 88. Nu zijn we op 1 op de 50. De projectie is dat in zeven jaar, 1 op 2.                                                               Nu, dat is een misdaad. Als de CDC komt en zegt dat deze generatie heeft een kortere levensverwachting dan de vorige generatie, dat is nog nooit eerder gebeurd in de geschiedenis.Je moet je afvragen: Waarom? Wat is er veranderd?